Ve ardınan

“…. tilkinin avı olan yabani tavşanı yiyeceğim 
ve tilki açlıktan ölecek; kurdun avı olan antilobu yiyeceğim ve böylece kurt ölecek; 
ama ben yaşayacağım. Kimin karnının doyacağına kimin aç kalacağına, kimin yaşayacağına, kimin öleceğine ben karar vereceğim. Bu sayedesonsuza kadar yaşayacak ve 
tanrıların benimle ilgili tasarılarına engel olacağım,”

dedi Adem

Çocuk Hasan Sabbah, kumları bir araya getirerek,kumdan yeni bir kale yaptı ve elleriyle, bir sanatçı zarafeti ile kaleye şekil verdi.Daha bir kaç saniye geçmeden,kıyıya vuran küçük su dalgaları, kumdan kaleyi yıkıp atmıştı bile.

Olan bitene dayanamamıştı Hasan’ın babası.Hasan’ın yanına gitti ve omzuna dokundu.Hasan, babasının yanına geldiğini fark etmemişti.Kafasını kaldırıp baktı.

Baba:
‘Oğlum kaleni niye suyun içine yapıyorsun?Suyun dışına yap ki,su gelip kaleni yıkmasın.’ dedi.

Hasan’ın cevabı şöyleydi: 
‘Ben kalemi buraya yapacağım.Tanrı denizini geri çeksin.’

İki yol bir kızıl ormanda kesişir,
Bilirsiniz ki sadece birinden geçebilirim
Ben sadece bir yolcu olabilirim
Ve başımı eğip yollara baktım
Çalıların altından nereye kıvrıldıklarına;
Bir tanesi olabildiğince düz görünüyordu,
Evet, gitmem gereken yol buydu,
Üzerime giyebileceğim yeşil çayırları vardı,
Yanından geçen bir tren yolu vardı
Yanımdan geçecek trenleri izleyecek yolum vardı,
Üstünden geçerken izlenecek manzaraları olan köprüleri vardı,
Hem üzerinden farklı renkte kuşlar da uçardı,
Belki ileride masmavi bir denizin dalga seslerini de işitebilirdim,
Evet, hiç şüphem yoktu ki bu yol çok güzeldi..
Gerçek olamayacak kadar güzeldi,
Böylesi güzel şeyler hiçbirzaman gümüş tepside sunulmazdı bana,
Bu düşünce beni çok korkuttu,
Bu kadar kolay olabilirmiydi mutluluk?
Bacaklarım titreyerek geri döndüm;
Diğer yola doğru koşmaya başladım,
Sonunu bilmediğim yola..
Ve yürüyorum…

dün gene hiç tanımadığım bi berbere usulca sokulup naber asker dedim. adam ani bi manevrayla beni yakamdan tutup nage waza ura no kata diye bağırarak başından aşırıp berber koltuğuna fırlattı. daha olayın şokunu atamadan bizim goku kafamı çarşafla kapatıp görüşümü engelledi. aha dedim sıçtık, bu adam kesin üzerime kurşun dökecek diye düşünürken berber insafa gelip yüzümü açtı ve ardından çarşafı b

sen  etek giymeyeceksin, yok efendim sigara içmeyeceksin, dar pantolon giymeyeceksin, erkek dostların olamaz… gibi kısıtlama yaparsan ayı olursun ayrılırlar

ama

 kadin hayvan-mal-eşya  değildir. “başka birine emredebilme isteği nedensiz yasaklamalar ego tatminidir ” diyip serbest bıraktığında da ben değersiz miyim diye bırakıyonuz amk !
yani  fazla da zorlamamak gerek  kalsın diye nasısa  az kaldı akdeniz solumama her gün de aynı yemek yenmez ki canım 

ne diyordum arkadaş…. 
diyordum ki ben bu zıkkımı içmek için içerim 
ama içerken düşünmem neden içiyorum diye 
daha sonra yaparım hayatın felsefesini 

sırayla olurum fatih, selim, kanuni 
bazen kadın hamamında tellak…. 
bazen christoph colomb 
napolyon’ken düşünürüm elbede geçen günleri 
`timur ‘ken beyazıt’ı yenişimi…. 
bir kere aristo’nun hocası olmuştum 
ona verdiğim dersle gurur duymuştum 
bazen jan dark’ı kurtarmak için çalışan bir kahraman 
bazen odunun ateşleyen bir cellat olurum 

eğer daha da içersem 
shaskespare halt etmiş derim karşımda 
salyalı dudaklarımdan yayık sesimi dinlerim de 
işte mozart’ın aradığı melodi bu diye gülerim 
enayiymiş be platon… 
bir içsinde görsün….ne felsefesi varmış bu hayatın 
anlasın geçmişi kınalı dünyanın kaç bucak olduğunu